MTD حنجره یا گرفتگی صدا در اثر تنش عضلات حنجره چیست؟
گرفتگی صدا در اثر تنش عضلات حنجره یا MTD
صدا یک شاخص حسی از عواطف، نگرش‌ها و باورهای شغلی است. کیفیت صدا راهی است که فرد به طور مستقیم احساسات عاطفی یا فیزیکی را نشان می دهد. نشانه‌های صوتی حاصل ممکن است به طور ساده، تنش کلی بدن را نشان دهد که موجب هایپرتونیسیته‌ی خاص‌تری در عضلات حنجره‌ای داخلی و خارجی حنجره و در نهایت MTD یا دیسفونی یا گرفتگی صدا به خاطر تنش عضلانی می‌شود.
دیسفونی تنش عضلانی (اولیه و ثانویه) MTD muscle tension dysphonia گرفتگی صدا یا دیسفونی ناشی از تنش عضلانی یک تشخیص در اختلالات گفتاری است. مهمترین ویژگی صدا در این اختلال آشفتگی صدا است.
انواع گرفتگی صدا یا دیسفونی ناشی از تنش عضلانی:
اولیه: MTD یا گرفتگی صدا یا دیسفونی ناشی از تنش عضلانی نوع اولیه معمولاً در غیاب پاتولوژی حنجره به وجود می‌آید. این تنش قابل لمس و قابل مشاهده، با سفتی در گردن، فک، شانه‌ها و گلو ایجاد می‌شود.
ثانویه: MTD ثانویه به رفتار‌های صوتی جبرانی ناسازگار در پاسخ به برخی پاتولوژی‌های حنجره‌ای ناخواسته مثل زائده‌ی خوش خیم، ضعف یا دیگر آشفتگی‌ها اطلاق می‌گردد.
معمولاً این بیماران درد دوره‌ای در مناطق حنجره، گردن و دیگر نواحی را گزارش می کنند. این تنش در ناحیه خلف حنجره از طریق استروبوسکوپی و تصویربرداری از حنجره قابل مشاهده است.
بیماران درگیر گرفتگی صدا یا دیسفونی ناشی از تنش عضلانی معمولاً نشانه های زیر را دارند:
- گرفتگی صدا یا دیسفونی
- خستگی صوتی
- کمبود محدوده‌ی بلندی
- کمبود محدوده‌ی زیر و بمی
- تقلا
عضلات حنجره دو دسته اند: خارجی و داخلی
عملکرد عضلات خارجی بر کل وضعیت و ارتفاع حنجره در گردن است. عملکرد اصلی عضلات حنجره‌ای داخلی تغییر شکل و پیکربندی چاکنای به منظور اصلاح وضعیت قرارگیری، تنش و لبه‌ی چین‌های صوتی است. این عضلات هنگامی که منقبض می شوند، کوتاه می شوند و تنش را افزایش می دهند. وقتی این اتفاق می افتد، بین عضلات کششی رخ می دهد.
برای مثال بیایید عضلات سوپراهایوئید را بررسی کنیم. وقتی حنجره در طول آواسازی بالا برود، می تواند نشانه‌ای از تنش عضلانی حنجره‌ای خارجی بیش از حد باشد و اغلب یک نشانگر استفاده‌ی بیش عملکردی از صدا می‌باشد. وقتی تنش عضلانی در ناحیه‌ی حنجره ایجاد می شود، نیاز به ایجاد فشار بیشتر از سمت زیر چاکنای وجود دارد. این عملکرد باعث ایجاد بیش فعالی صوتی می شود.
هنگامی که ما:
- داد می‌زنیم
- روی نویز با صدای بلند حرف می‌زنیم
- سرفه می‌کنیم
اگر عضلات بسیار سخت کشیده شوند و فشار هوا بسیار زیاد باشد، تنش اضافی در ناحیه‌ی حنجره ایجاد می شود. این تنش اضافی و فشار باعث می‌شوند، تارهای صوتی به هم فشار بیاورند و ساییده شوند. اگر این ضربه‌زدن و ساییدن به طور مکرر رخ دهد، نهایتاً فشار موجب تورم یا اِدِم تارهای صوتی می‌شود که معمولاً باعث گرفتگی صدا می‌شود.
موارد بسیاری باعث ایجاد گرفتگی صدا یا دیسفونی ناشی از تنش عضلانی می شوند. چند نمونه از این رفتارها و موقعیت‌ها شامل موارد ذیل می باشند:
- بسته شدگی سخت‌تر چاکنای
- صحبت کردن در انتهای حجم بازدمی
- استفاده‌ی مداوم از غژغژ چاکنای
- زبان عقب رفته و حنجره‌ی بالا رفته
- آواسازی با تارهای کاذب
- استفاده‌ی عادتی از زیر و بمی نامناسب:
آ) مردان جوان با صداهای pseudoauthoritative
ب) افرادی که در محیط های پر سر و صدا صحبت می کنند
ج) افرادی که در سالنی نامناسب با مخاطبان زیاد صحبت می کنند
د) بیماران با مشکلات عاطفی
ه) بیمارانی که جراحی چین صوتی داشته اند.
و) صدای زیر پس از بلوغ
ی) افراد دگر جنس گرا - سرعت گفتار بیش از حد زیاد
- صحبت کردن در هنگام ایجاد شدن خستگی صدا
- اختلالات صدا و حنجره a. زائده های تار صوتی مثل ندول های صوتی، پولیپ و کیست
b. عدم تقارن در نزدیک شدن و دور شدن تار صوتی
c. فلجی چین صوتی
d. اسپاسمودیک دیسفونیا - خوانندگانی که از تکنیک صوتی نامناسب استفاده می کنند.
- افراد پر حرف
- اختلالات هیجانی، روانی و عاطفی
a. پرخاشگری b. استرس یا تعارض روانی
c. مشکلات بین فردی
رویکردهای درمانی برای تنش عضلانی ناحیه حنجره مانند دیگر اختلالات صدا و حنجره، در اختلال گرفتگی صدا یا دیسفونی ناشی از تنش عضلانی نیز می توان از رویکردهای مختلفی استفاده کرد. به طور کلی درمان توانبخشی رفتاری صدا یا صوت درمانی برای بهبود نشانه‌ها و آموزش تکنیک صوتی مناسب برای بیماران دارای این اختلال مفید است. رویکردهای نشانه‌ای بسیار موثری برای درمان گرفتگی صدا یا دیسفونی ناشی از تنش عضلانی وجود دارد. چند مورد از این درمان ها شامل موارد ذیل می باشد: • تمرینات جویدن • ریلکسیشن پیشرونده • تکنیک تسهیل کننده آه و خمیازه • بیوفیدبک EMG صوت درمانی فیزیولوژیک هنگامی که گرفتگی صدا یا دیسفونی ناشی از تنش عضلانی وجود دارد، در حقیقت به این معنی است که تغییری در عملکرد فیزیولوژی مسئول برای تولید صدا ایجاد شده است. زیر سیستم های پایه‌ای صدا تنفس، آواسازی و تشدید هستند. هنگامی که هر یک از این زیر سیستم‌های صدا، تنفس، آواسازی یا تشدید از طریق پاتولوژی یا نادرست استفاده کردن عملکردی تحت تاثیر قرار گیرد، زیر سیستم‌های باقی مانده باید برای جبران به منظور تغییر تطابق پیدا کنند. صوت درمانی فیزیولوژیک یک رویکرد درمانی جامع شامل هر ۳ زیرسیستم می‌باشد و از دستورزی‌ها و تمرین‌های فیزیکی مستقیم برای بهبود کیفیت صوتی استفاده می‌کند.