افراد دارای لکنت بخوانند
افراد دارای لکنت ، باید بدانند لکنت در هر سنی ممکن است برای فرد رخ دهد. این اختلال گفتاری بیشتر در کودکان شایع است.
لکنت از مهمترین و متداولترین اختلالات گفتار است که معمولاً در دوران خردسالی و از سنین ۲ تا ۴ سالگی آغاز میشود
و به این دلیل پدیدهای خاص دوران کودکی است. در سنین ۶ تا ۷ سالگی نیز که مصادف با زمان آغاز مدرسه است
به لحاظ ویژگیهای عاطفی و سازگاری اجتماعی خاص این دوره موقعیت مناسبی است
برای بروز لکنت زبان در میان کودکانی که بیشتر مستعد چنین اختلالی هستند.
حدود ۱۰ درصد کودکان در سنین قبل از دبستان و بین۲ تا ۶ سالگی به لکنت زبان مبتلا هستند.
لکنت زبان در میان پسران بیشتر از دختران است
و در بررسیها و تحقیقات مختلف نسبتی در حدود ۷۰درصد برای پسران و ۳۰ درصد برای دختران ذکر شده است.
لکنت چیست؟
لکنت زمانی پدید میآید که در جریان طبیعی گفتار وقفهای ناگهانی و غیر طبیعی ایجاد شود
و در صورتی که کودک لکنت زبان خود را به عنوان یک اختلال بپذیرد، فرآیند درمان سریعتر صورت میگیرد.
اگر علت ایجاد لکنت در کودکان شناخته شود، درمان بهتری صورت میگیرد
زیرا گاه ترس و گاه ناراحتیهای روانی عامل لکنت زبان است.
چگونه با دانشآموز دارای لکنت رفتار کنیم
اغلب نگرانی والدین و تلاش آنها برای رفع لکنت زبان موجب ایجاد حساسیت و نگرانی کودک میشود،
در صورتی که کودک نسبت به مشکل گفتاری اش حساس شود، مشکلات او در صحبت کردن تشدید خواهد شد.
بهترین سن برای شروع گفتار درمانی ۲ تا پنج سالگی است.
والدین با مشاهده اختلال در گفتار کودکان خود میتوانند به مراکز خصوصی و دولتی گفتار درمانی مراجعه کنند.
اگر کودک در معرض تمسخر همسن و سالان خود قرار گیرد، حرف نمیزند و این عاملی برای تشدید لکنت زبان میشود.
استرس موجب میشود تا کودک اختلال گفتاری خود را همچنان پنهان کند و حرف نزند.
گفتاردرمانی لکنت زبان کودکان
درمان لکنت با استفاده از گفتار درمانی
برای تشخیص و درمان لکنت زبان، لازم است افراد دارای لکنت به گفتار درمانی مراجعه کنند.
روشهای مختلفی برای درمان لکنت وجود دارد. ایجاد هماهنگی میان گفتار و تنفس، افزایش مهارت واژهیابی کودک، کاهش اضطراب
و به دنبال آن افزایش اعتماد به نفس از جمله راهکارهای درمان است که توسط گفتار درمانگر صورت میگیرد.
متاسفانه بیشتر افراد دارای لکنت تمایل بسیاری به مصرف آرام بخشها دارند و از روانپزشکان میخواهند تا دارو تجویز کنند،
اما استفاده از آرام بخشها اگر چه در درمان بزرگسالان مفید است، اما در کودکان معمولا موثر نیست و کمک چندانی در روند درمان کودک نخواهد داشت.
راهکارهایی برای کاهش لکنت:
افراد دارای لکنت لازم است به راهکارهای توصیه شده توجه کنند:
– افراد دارای لکنت لازم است علاوه بر درمان باید همیشه سعی کند آهسته و آزاد صحبت کند و حروف صدادار را بکشد.
– با حرکات شل و سبک لبها از روی کلمات بگذرید.
– از جایگزینی کلمات خودداری کنید. فرار از برخی کلمات فقط ترس از تلفظ آنها را بیشتر میکند.
– در صحبت رو به جلو بروید. تکرار کلماتی که بیان شده است، کمکی نمیکند.
– ارتباط چشمی طبیعی را با مخاطب حفظ کنید.
– گهگاه در صحبت لکنت عمدی ایجاد کنید! با قطع و تکرار عمدی میتوان احساس کنترل بهتری بر روی تکلم در لحظههای حساس پیدا کرد.
– در جستوجوی کارها و مسائلی باشد که موقع لکنت مشکل را بیشتر میکند.
هر چه فرد خودش لکنتش را تجزیه و تحلیل کند، بهتر می تواند هماهنگی دستگاه تکلم را برقرار کند.
– به یاد داشته باشید که هدف تکلم سلیستر و بهتر است نه تکلم بیعیب و نقص و ایده آل.
حتی کسانی که هیچ لکنتی ندارند گاهی در صحبت کردن دچار مشکل میشوند.
– به مخاطب خود بگویید که لکنت زبان دارید و هرگز لکنت خود را پنهان نکنید بلکه با آن روبرو شوید.
– اگر موقع صحبت دچار اضطراب و تنشمیشوید، آن را طبیعی تلقی کنید و از آن خجالت نکشید، چون عمداً دچار لکنت نشدهاید.
– زمانهایی را که دچار لکنت بیشتر میشوید فراموش کنید و مواقعی را که در صحبت کردن موفق بودهاید به خاطر بسپارید.
1 نظر در “افراد دارای لکنت بخوانند”