روز جهانی آگاهی از لکنت زبان
۳۰ مهر یا ۲۲ اکتبر هر سال به “روز جهانی آگاهی از لکنت زبان” اختصاص دارد.
هدف از این نامگذاری، افزایش آگاهی عمومی نسبت به ناروانی گفتار است.
میلیونها نفر در سراسر دنیا از این اختلال گفتاری رنج میبرند.
لکنت زبان اختلالی چند فاکتوری است. چون عوامل بسیاری در بروز آن نقش دارند.
در افرادی که سابقه خانوادگی لکنت زبان وجود دارد احتمال بروز این اختلال بیشتر است.
هنگام صحبت کردن حدود ۱۰۰ ماهیچه بسیار سریع با یکدیگر فعالیت میکنند
جالب است بدانید، هنگام صحبت کردن حدود ۱۰۰ ماهیچه در تعامل و هماهنگی بسیار سریع با یکدیگر فعالیت میکنند.
افرادی که دچار لکنت هستند مشکل دارند و قادر نیستند این هماهنگی را به شکل کامل داشته باشند.
اختلال لکنت به طور معمول در کودکی و بین دو تا سه سالگی شروع میشود که رسیدگی
زودهنگام و مراجعه به گفتار درمانی میتواند بهترین روش درمانِ آن باشد.
لکنت یکی از مشکلات در حوزه سلامت عمومی است و باید نگاههای منفی به این اختلال اصلاح شود.
افرادی که دچار این اختلال هستند تمایل دارند تا دیگران بدانند آنان نیز همچون دیگر افراد جامعه هستند و تنها در صحبت کردن مشکل دارند.
در مواجهه با این افراد لازم است از قطع کردن صحبت آنان خودداری کرده و با این افراد همچون دیگران برخورد شود.
همچنین کمک کردن به این افراد تا بتوانند جمله خود را تکمیل کنند برای آنان ناراحت کنندهترین رفتار تلقی میشود.
از جمله علائم و نشانههای لکنت زبان میتوان به موارد زیر اشاره کرد:
– مشکل در بیان یک کلمه، عبارت یا جمله
– کشیدن یک کلمه یا صدا در بیان یک کلمه
– تکرار یک صدا، هجاء یا کلمه
– وقفه کوتاه هنگام بیان هجاء یا لغات
– احساس فشار و گرفتگی در صورت یا بالا تنه برای بیان یک لغت
– عدم توانایی در ارتباط برقرار کردن
لکنت/ stuttering
همچنین اختلال لکنت ممکن است با علائم دیگری نیز همراه باشد:
– سریع پلک زدن
– لرزش لبها یا فک
– تیکهای صورت
– حرکت سریع سر
– مشت کردن دستها
همچنین ممکن است هنگام هیجان، خستگی یا مضطرب بودن لکنت زبان تشدید شود.
محققان مطالعاتی را در مورد عوامل موثر در بروز لکنت زبان انجام دادهاند که
براساس آنها ترکیبی از فاکتورها در بروز این اختلال نقش دارند.
گفتاردرمانی لکنت زبان کودکان | درمان لکنت زبان در کودکان | لکنت زبان کودکان و درمان
از جمله عوامل ممکن میتوان به موارد زیر اشاره کرد:
– ناهنجاری در کنترل حرکتی گفتاری
– ژنتیک
– همچنین سکته مغزی، ضربه به سر یا دیگر اختلالات مغزی میتواند در شیوایی گفتار تاثیرگذار باشد
به گزارش ایسنا، مردان نسبت به زنان بیشتر احتمال دارد دچار این اختلال شوند.
در عین حال از جمله فاکتورهایی که ریسک لکنت زبان را افزایش میدهند میتوان به موارد زیر اشاره کرد:
– تاخیر در روند رشد طبیعی کودک
– سابقه خانوادگی ابتلا به لکنت زبان
– استرس
لکنت قابل درمان است
والدین با مشاهده اختلال در گفتار کودکان خود میتوانند به مراکز خصوصی و دولتی گفتار درمانی مراجعه کنند.
لازم است والدین و افراد دارای لکنت بدانند، تنها روش برای درمان و ایجاد گفتار روان ، گفتار درمانی است.
اخیرا برخی افراد سودجو با سواستفاده از شرایط، تبلیغات اغوا کنندهی درباره
درمان لکنت مطرح میکنند که باعث زیان مالی و روحی به افراد دارای لکنت میشوند.
توجه داشته باشید که هیچ روش معجزه آسایی برای درمان قطعی لکنت وجود ندارد.
شخصی که دچار لکنت است چه باید بکند؟
چند راهکار در این زمینه وجود دارد، از جمله اینکه:
– فردی که دچار لکنت است علاوه بر درمان باید همیشه سعی کند آهسته و آزاد صحبت کند و حروف صدادار را بکشد.
– با حرکات شل و سبک لب ها از روی کلمات بگذرد.
– از جایگزینی کلمات خودداری کند. فرار از برخی کلمات فقط ترس از تلفظ آنها را بیشتر
می کند.
– در صحبت رو به جلو برود. تکرار کلماتی که بیان شده است، کمکی نمی کند.
– ارتباط چشمی طبیعی را با مخاطب حفظ کند.
– گهگاه در صحبت لکنت عمدی ایجاد کند! با قطع و تکرار عمدی می توان احساس کنترل بهتری بر روی تکلم در لحظه های حساس پیدا کرد.
– در جستجوی کارها و مسائلی باشد که موقع لکنت مشکل را بیشتر می کند.
هر چه فرد خودش لکنتش را تجزیه و تحلیل کند، بهتر می تواند هماهنگی دستگاه تکلم را برقرار کند.
– به یاد داشته باشد که هدفش تکلم سلیس تر و بهتر است نه تکلم بی عیب و نقص و ایده آل.
حتی کسانی که هیچ لکنتی ندارند گاهی در صحبت کردن دچار مشکل می شوند.
– به مخاطب خود بگوید که لکنت دارد و هرگز لکنت خود را پنهان نکند بلکه با آن روبرو شود.
– اگر موقع صحبت دچار اضطراب و تنشمی شود، آن را طبیعی تلقی کند و از آن خجالت نکشد، چون عمداً دچار لکنت نشده است.
– زمان هایی را که دچار لکنت بیشتر می شود فراموش کند و مواقعی را که در صحبت کردن موفق بوده است به خاطر بسپارد.