ساخت تسهیلگر راه رفتن کودکان فلج مغزی

دکتر سید علی حسینی ، عدم توانایی راه رفتن را از مهمترین مشکلات کودکان فلج مغزی اعلام کرد و افزود:

این دستگاه راه رفتن صحیح را به کودکان فلج مغزی آموزش می‌دهد تا از الگوهای غلط راه رفتن در آنان جلوگیری کند.

وی با اشاره به اینکه نمونه اولیه این محصول در این دانشگاه تولید شده است، اظهار داشت:

این محصول ایرانی پس از تولید، از سوی ۵ کودک فلج مغزی مورد استفاده قرار گرفته است.

به گزارش پایگاه اطلاع رسانی توانبخشی ایران، حسینی ادامه داد:

بررسی شاخص‌های مرتبط با الگوی راه رفتن این تعداد کودک نشان می‌دهد که استفاده از این دستگاه به راه رفتن صحیح کودکان فلج مغزی، کمک مفید و موثری کرده است.

وی با اشاره به اینکه این دستگاه ایرانی کارکردهای بهتری نسبت به مشابه خارجی دارد، بیان داشت:

نمونه خارجی آن در آمریکا تولید می‌شود که با هزینه بالاتری در اختیار بیماران ما قرار می‌گیرد.

فلج مغزی و راه‌های جلوگیری از آن

مدیر گروه کاردرمانی دانشگاه علوم بهزیستی و توانبخشی گفت:

حداقل قیمت دستگاه خارجی حدود ۵۰ هزار دلار است که قیمت پیشرفته‌تر آن‌ها بالاتر است

و در نوع ایرانی سعی شده با کیفیت و قیمت مناسب در اختیار بیماران قرار گیرد.

وی با اشاره به اینکه موضوع پژوهش و فناوری یکی از شاخصه‌های توسعه و رشد است، گفت:

در سال‌های اخیر با حمایت‌های انجام شده، پروژه‌های مختلفی طراحی شده است

تا بتوان خدمات توانبخشی بهتری را به بیماران ارائه کرد.

این دستگاه در قالب پروژه پایان نامه دکتری تخصصی کاردرمانی در این دانشگاه طراحی و ساخته شده است.

فلج مغزی

فلج مغزی چیست؟

فلج مغزی به اختلال غیر پیشرونده در حرکت و وضعیت اطلاق می‌شود که به دنبال ضایعه عصبی روی می‌دهد.

در فلج مغزی ، گروهی از ضایعات مزمن، کنترل حرکتی فرد را مختل می‌کنند.

اختلال در سال‌های اولیه زندگی کودک ظاهر می‌شود و معمولاً با گذشت زمان آسیب مغزی بدتر نمی‌شود،

هرچند ممکن است ضایعات حرکتی با توجه به سطح اختلال محدودیت‌های جدیدی را ایجاد کنند.

فلج مغزی را از طریق معاینه مهارت‌های حرکتی،

رفلکس‌های رشدی، سابقه پزشکی و آزمایش‌های متنوعی تشخیص می‌دهند.

میزان شیوع فلج مغزی در جهان ۳٫۳ در هر ۱۰۰۰ تولد است

که این رقم در نوزادان نارس به ۴۰ تا ۱۰۰ نفر در هر ۱۰۰۰ تولد زنده، افزایش می‌یابد.

این میزان شیوع، قابل توجه است چون فرد مبتلا، خانواده

و بخش عظیمی از جامعه را درگیر چرخه مراقبتی و محافظتی خود می‌کند.

تبعات روحی و روانی زیادی برای خانواده بیماران به همراه داشته،

علاوه بر اینکه زمان و هزینه بالایی را تحمیل می‌کند.

آسیب‌های مغزی در کودکان و بزرگسالان برگشت‌ناپذیر است

و علم کنونی برغم پیشرفت‌هایش، تاکنون نتوانسته گامی موثر در جهت بهبودی کامل این بیماران بردارد؛

هرچند با گسترش درمان‌هایی چون توانبخشی، به ویژه گفتار درمانی و کار درمانی

سعی در جبران ضایعات حرکتی و عملکردی فرد، در فعالیت‌های روزمره زندگی می‌شود.