صوت درمانی و گفتار درمانی بعد از عمل جراحی | درمان مشکلات صدا

پس از بررسی و ارزیابی دقیق صدا و حنجره از سوی تیم درمان صدا متشکل از متخصص گوش، حلق و بینی و آسیب شناس صدا یا گفتاردرمانگر، برنامه‌ریزی برای درمان شروع می‌شود.

چه اتفاقی در صوت درمانی می‌افتد؟

صوت درمانی برنامه درمانی است که برای کاهش گرفتگی صدا از طریق تغییر در رفتارهای صوتی و تغییرات سبک زندگی طراحی شده است. صوت درمانی شامل تنوع زیادی از تکالیف طراحی شده برای حذف سبک‌های زندگی و رفتارهای صوتی خطرناک، شکل دادن رفتار صوتی سالم و دستیابی به سلامت تارآواهای آسیب دیده بعد از جراحی یا جراحت می‌باشد.

مدت صوت درمانی براساس موارد زیر تعیین می‌شود:

• منشأ گرفتگی صدا
• شدت
• گرفتگی صدا
• مشکل صوتی
• همراهی دیگر درمان‌های پزشکی
• از همه مهمتر تعهد بیمار به تمرینات و رفتارهای صوتی جدید در خارج از جلسات

جهت مشاوره و رزرو نوبت با شماره های زیر تماس بگیرید:

۰۲۱۲۲۳۶۷۰۳۶

۰۹۱۲۰۴۵۲۴۰۶

۰۹۲۱۴۸۶۱۹۴۹

رویکردهای صوت درمانی:

مستقیم:

این رویکردها بر دستورزی مکانیسم‌های تولید صدا (مانند آواسازی، تنفس و فعالیت اسکلتی-ماهیچه‌ای) به منظور اصلاح رفتارهای صوتی و ایجاد صدای سالم متمرکزند.

غیر مستقیم:

این رویکردها محیط‌های فیزیکی، روانی، رفتاری و شناختی که در آن صداسازی رخ می‌دهد را اصلاح می‌کنند و دو جز دارند:

 آموزش بیمار:

آموزش فیزیولوژی نرمال تولید صدا و تأثیر اختلالات صوتی بر عملکرد آن؛ تهیه کردن اطلاعاتی درباره تأثیر بد استفاده کردن از صدا و استراتژی‌هایی برای حفظ سلامت صدا (بهداشت صدا).

مشاوره:

تعیین و اجرا کردن راهبردهایی مانند مدیریت استرس برای اصلاح فاکتورهای روانی اجتماعی که تأثیرات منفی بر سلامت صدا دارند. طرح درمانی معمولا شامل استفاده از حداقل یک رویکرد مستقیم و یک یا چند رویکرد غیر مستقیم براساس شرایط بیمار و اهداف درمانی است. انتخاب درمان بستگی به نوع و شدت اختلال و نیازهای ارتباطی افراد دارد. درمانگران نسبت به متغیرهای فردی، فرهنگی و زبان شناختی برای انتخاب رویکرد درمانی مناسب حساسند.

پیش نیازهای ضروری برای درمان صدا یا صوت درمانی موفق: ·

• مراجع باید مشکل صدای خود را بپذیرد. ·
• مراجع باید مشتاق به اجرای برنامه درمانی باشد. ·
• باید مراجع برای تغییر رفتارهای آسیب‌رسان و تغییر یا حذف استفاده از صدا حداقل به طور موقتی مشتاق باشد. ·
• مشکلات روانشناختی؛ اگر وجود داشته باشد ممکن است در روند اصلاح رفتار صوتی مداخله کند. ·
• اختلال صوتی مراجع باید اصلاح پذیر در برابر تغییر رویکرد صوتی باشد. ·
• تناسب انتظارات مراجع باید در نظر گرفته شود. (صوت درمانی برای تغییر صدا به صدای مدل یا خواننده‌ای مشهور نیست.) ·
• بسیار لازم است که توجه کامل به شرایط حلق مراجع و وضعیت کلی سلامتش شود. ·
• بعضی مراجعان مصرند که به طور کامل به صدای قبلی برسند. در بسیاری از موارد این اتفاق می افتد؛ اما در برخی موارد ماهیت تغییرات حنجره، امکان براورده شدن چنین انتظاراتی را بسیار پایین می‌آورد. ·
• در نهایت پیش‌آگهی وابسته به آسیب شناس گفتار و زبان یا گفتاردرمانگر است. فهم بالینی از مشکل و کفایت لازم در ارتباط با آن از موارد مهم در پیش آگهی است.

چرا صوت درمانی برای صدای گرفته پیشنهاد می‌شود؟

صوت درمانی برای صدای گرفته از کودک تا بزرگسال کاملا موثر می‌باشد. همچنین اولین رویکرد درمانی در اختلالات ضایعه تارآواها مثل ندول، پولیپ و کیست می‌باشد. بدیهی است که این نوع اختلالات صوتی معمولا در کاربران حرفه ای صدا بسیار بیشتر است؛ مانند خوانندگان، معلمان، وکلا و صداپیشگان حرفه‌ای. در مجموع هر فردی که از صدای خود بد استفاده کند، در معرض این آسیب‌ها خواهد بود.

صوت درمانی گاهی به صورت درمان همراه استفاده می‌شود؛ همچنین صوت درمانی به عنوان درمان مکمل و از فرایندهای مهم بهتر شدن عملکرد تارهای صوتی در پروسه‌های جراحی مربوط به گرفتگی صدا می‌باشد. ارزیابی تشخیصی گسترده‌ی صدا برای آسیب شناسان صدا پاسخ‌هایی برای آنچه باعث اختلال صدا شده است و توصیف نشانه‌های صوتی رایج فراهم کرده است. پاسخ‌ها به سؤالات علت‌شناختی شامل دلایل اصلی و نیز عوامل علت‌شناختی ثانویه می‎باشد. به علاوه درک فیزیولوژی صوتی موجود و رابطه تنفس، آواسازی و تشدید ایجاد می‌شود.

رویکرد درمان سیستماتیک باید با هدف اصلاح یا حذف عوامل علت شناختی و بهبود صدا از طریق توازن ۳ زیر سیستم تولید صدا آغاز گردد. شواهد زیادی وجود دارد که از استفاده از  تکنیک‌های متعدد پشتیبانی می‌کند.

گرایش‌های صوت درمانی

گرایش‌های صوت درمانی شامل بهداشت صدا، علامتی، سایکوژنیک، فیزیولوژیک و ترکیبی می‌باشد.

صوت درمانی‌ hygienic یا بهداشت صوتی

اغلب اولین گام در اکثر برنامه‌های صوت درمانی می‌باشد. بهداشت صوتی ضعیف احتمالاً یک عامل ایجادکننده مهم اختلال و گرفتگی صدا باشد. برخی مثال‌ها از رفتارهایی که بهداشت صوتی ضعیفی را شکل می‌دهند، شامل فریاد زدن، صحبت کردن بلند روی نویز، جیغ زدن، نویزهای صوتی، سرفه کردن، گلو پاک کردن و آبرسانی ضعیف می‌باشد. هنگامی که رفتارهای بهداشت صوتی نامناسب شناسایی شد، درمان‌های مناسب می‌تواند برای اصلاح یا حذف آن رفتارها ابداع شود. هنگامی که این رفتارها اصلاح می‌شود، تولید صدا این فرصت را دارد که بهبود یابد یا به حالت عادی بازگردد.

تمرینات بهداشت صوتی معمولاً ۳ دسته‌اند:

• تمرین بهداشت صوتی فردی
• تمرین بهداشت صوتی گروهی
• اهداف بهداشت صوتی خاص

صوت درمانی نشانه‌ای

تمرکز صوت درمانی بر اصلاح مولفه‌های صوتی درکی یا نشانه‌های صوتی ناهنجار است که در طول ارزیابی صوتی تشخیصی شناسایی شده بود. نشانه‌های ناهنجار شامل زیر و بمی است که بیش از حد بالا یا پایین است، صدایی که بیش از حد ملایم یا بلند هستند، آواسازی نفس آلود یا استفاده از برخوردهای چاکنایی سخت یا غژغژ چاکنای می‌باشد.

این صوت درمانی بر اساس فرضیه‌ای است که بیشترین اختلالات صوتی از طریق بد استفاده کردن عملکردی از مولفه‌های صوتی شامل تنفس، آواسازی، تشدید، زیر و بمی، بلندی و سرعت ایجاد می‌شوند. هنگامی که از طریق فرایند تشخیصی شناسایی شد، بد استفاده کردن‌های صوتی از طریق صوت درمانی متنوعی حذف می‌شوند یا کاهش می‌یابند که تکنیک‌ها را تسهیل می‌کند.

در این رویکرد:

آسیب شناس صدا یا گفتاردرمانگر وجود مولفه‌های صوتی ناهنجار را ارزیابی می‌کند.

آسیب شناس صدا یا گفتاردرمانگر به طور مداوم بهترین صدا را با وجودِ اختلال جستجو می‌کند.

هنگامی که بهترین صدا یافته شد، تکنیک‌های تسهیل کننده برای تثبیت تولید بهبود یافته صدا استفاده می‌شود.

صوت درمانی سایکوژنیک

صوت درمانی سایکوژنیک  بر اساس فرضیه دلایل رفتاری روانی اجتماعی یا عاطفی زمینه‌ای در آشفتگی‌های صوتی است. ارتباط احساسات در تولید صدا به خوبی در متون علمی در اوایل دهه میانی ۱۸۰۰ تا الان مستند شده است.

صوت درمانی فیزیولوژیک

صوت درمانی فیزیولوژیک شامل برنامه‌های صوت درمانی است که طراحی شده است تا به طور مستقیم فیزیولوژی مکانیسم صوتی را تغییر دهد یا اصلاح کند. تولید صدای عادی بستگی به توازن میان جریان هوا دارد که از طریق سیستم تنفسی تامین می‌شود. پایداری، هماهنگی، توازن، تعادل و قدرت عضلانی و هماهنگی میان این‌ها و ساختارهای تشدیدی فوق چاکنایی (حلق، حفره دهانی، حفره بینی).

هر آشفتگی در تعادل فیزیولوژیک این زیرسیستم‌های صوتی ممکن است منجر به آشفتگی صوتی شود. آشفتگی‌ها ممکن است در جریان، فشار، قدرت و حجم تنفسی باشد. آشفتگی‌ها همچنین ممکن است در نزدیکی، انعطاف، سفتی، حجم و تون چین صوتی نشان داده شود. در نهایت جفت شدن تشدیدکننده‌های فوق چاکنایی و جایگاه تون حنجره ممکن است دلیل اختلال صوتی باشد یا به صورت اختلال صوتی درک شود.

دلایل کلی احتمالاً مکانیکی، عصب‌شناختی یا روانشناختی باشند. هر چه دلیل باشد رویکرد مدیریت اصلاح مستقیم فعالیت فیزیولوژیک نامناسب از طریق تمرین و دستورزی است. به صورت طبیعی صوت درمانی فیزیولوژیک یک رویکرد جامع برای درمان اختلالات صوتی است. در این نوع درمان‌ها به جای اینکه به طور مستقیم روی مولفه‌های صوتی مجزا از قبیل زیر و بمی یا بلندی کار کنند، برای تعادل ۳ زیرسیستم تولید صدا در یک زمان تلاش می‌شود.

صوت درمانی ترکیبی

صوت درمانی ترکیبی، ترکیبی از هر کدام از مسیرهای صوت درمانی یا همه آن‌هاست. صوت درمانی موفق بستگی به آسیب شناس صوت دارد که از همه تکنیک‌های صوت درمانی که به نظر مناسب برای یک یک بیماران است استفاده می‌کند. تعداد زیادی از بیماران ممکن است در تشخیص مشابهی مشترک باشند اما علت‌شناسی‌ها و شخصیت‌ها، نیازهای صوتی، واکنش‌های احساسی، پاسخ‌های جبرانی و انگیزه‌های مشکلات صوتی آن‌ها ممکن است متفاوت باشد. به خاطر این تفاوت‌ها، پاتولوژی‌های مشابه ممکن است نیاز به رویکردهای مدیریتی متفاوت داشته باشد.

جهت مشاوره و رزرو نوبت با شماره های زیر تماس بگیرید:

۰۲۱۲۲۳۶۷۰۳۶

۰۹۱۲۰۴۵۲۴۰۶

۰۹۲۱۴۸۶۱۹۴۹