پسرها ۴ برابر دخترها لکنت زبان میگیرند
پسرها ۴ برابر دخترها لکنت زبان میگیرند

ایسنا/کرمانشاه یک کارشناس ارشد گفتاردرمانی معتقد است: از هر ۱۰۰ کودکی که به لکنت زبان مبتلا می شوند، تنها دو تا سه درصد تا دوران بزرگسالی با این اختلال همراه خواهند بود.
یک کارشناس ارشد گفتاردرمانی معتقد است: از هر ۱۰۰ کودکی که به لکنت زبان مبتلا می شوند، تنها دو تا سه درصد تا دوران بزرگسالی با این اختلال همراه خواهند بود.
آذری در گفت و گو با خبرنگار خبرگزاری دانشجویان ایران(ایسنا)، منطقه کرمانشاه، لکنت زبان را یکی از شایع ترین اختلالات گفتاری در جوامع دانست که چون در ارتباط با تعامل فرد با سایر افراد است، بسیار مورد توجه قرار دارد.
وی با بیان اینکه لکنت زبان طیف گستردهای از افراد را در بر میگیرد، افزود: لکنت زبان از کودک ۲٫۵ ساله تا افراد بزرگسال را در بر میگیرد.
به گفته این کارشناس، فردی که دچار لکنت زبان است در تولید اصوات و غنای واژگان نقصی ندارد، بلکه مشکل او اختلال در سریع و سلیس ادا کردن کلمات است.
خانم آذری در خصوص نشانههای لکنت زبان نیز افزود: تکرار برخی کلمات، تکرار صدای اول کلمات و تکرار بخشی از یک کلمه از جمله نشانههای لکنت زبان است.
وی گیر کردن کلمه در دهان، قفل شدن صدا و کشیده شدن کلمات را از دیگر نشانه های لکنت زبان دانست که البته در بزرگسالان بیشتر دیده میشود.
این کارشناس ارشد گفتار درمانی با بیان اینکه لکنت زبان در برخی موارد همراه با حرکات دست و پا از جمله ضربه زدن با دست، تکان دادن پا و یا فشار دادن دستها به هم است، اظهار کرد: در برخی از افراد که لکنت زبان سالهای طولانی ادامه پیدا کند فرد با علائم روحی از جمله خجالتی شدن نیز مواجه خواهد شد.
یادگارآذری با اشاره به اختلالی با نام ناروانی طبیعی گفتار، افزود: این اختلال ساده به ظاهر شبیه لکنت زبان است، اما نباید آن را با لکنت زبان اشتباه گرفت، چون این اختلال در پسرهای ۲٫۵ تا ۳٫۵ سال زیاد دیده میشود و با مشاوره از بین میرود.
وی در خصوص دلایل بروز لکنت زبان نیز تصریح کرد: اضطراب و ترس ناگهانی مهمترین دلیل بروز لکنت زبان است.
یادگار آذری تغییر در محیط، دعواهای خانگی و … را نیز از دیگر دلایل بروز لکنت زبان خواند و خاطرنشان کرد: در برخی موارد آسیب های مغزی نیز منجر به لکنت زبان خواهد شد.
به گفته این کارشناس، لکنت زبان مادرزادی نیست و کودکی با این اختلال به دنیا نمی آید، اما نمیتوان نقش ژنتیک را در بروز لکنت زبان نادیده گرفت.
وی گفت: لکنت زبان در پسرها چهار برابر بیشتر از دختران است و درمان آن نیز در دخترها بهتر جواب میدهد.
یادگارآذری اظهار کرد: با درمان به موقع لکنت زبان با روشهای مشاورهای و گفتاردرمانی میتوان آن را بهبود بخشید.