بیونشانگرهایی برای پیشبینی اوتیسم در نوزادان
محققان استرالیایی موفق به شناسایی بیونشانگرهای مهمی شدهاند که میتواند ابتلا به اوتیسم در نوزادان را پیشبینی کند.
اتیسم یا درخودماندگی، نوعی اختلال رشدی (از نوع روابط اجتماعی) است
که با رفتارهای ارتباطی و کلامی غیرطبیعی مشخص میشود.
علائم این اختلال تا پیش از سهسالگی بروز میکند و علت اصلی آن هنوز ناشناخته است.
محققان دانشکده پزشکی دانشگاه اوکلند در استرالیا که این بیونشانگرها را شناسایی کردهاند می گویند،
از آنجاییکه تشخیص زودهنگام اوتسیم با تاثیر قابل توجهی در درمان این بیماری ارتباط دارد،
این کشف میتواند تاثیر چشمگیری در تکامل یک کودک داشته باشد.
مزایای کاردرمانی برای درمان اوتیسم
این مطالعه با استفاده از هوش مصنوعی، یک فناوری مبتنی بر رایانه که نقشه ژنوم انسان را اسکن میکند، انجام شد.
در این مطالعه دی.ان.ای ۱۴ مورد شناخته شده اوتیسم با دی.ان.ای ۱۰ مورد در گروه کنترل مقایسه شد.
محققان میگویند، یافتههای این مطالعه میتواند به ساخت یک ابزار استاندارد برای غربالگری نوزادان منجر شود
که با استفاده از یک آزمایش خون ساده، ابتلای نوزاد به اوتیسم را پیشبینی میکند
و به این ترتیب امکان مداخله زودهنگام را میسر میسازد؛
مداخله زودهنگام برای درمان اوتیسم به کاهش ناتوانی و بهبود نتایج درمانی منجر میشود.
نتایج این مطالعه در مجله Brain Research منتشر شده است.
Autism
عامل اصلی اوتیسم، اختلالی در سیستم عصبی باشد که باعث عدم عملکرد صحیح مغز میشود.
این اختلال در افراد دارای اتیسم باعث میشود که مغز نتواند در زمینه رفتارهای اجتماعی و مهارتهای ارتباطی به درستی عمل کند.
اوتیسم نشانههای فراوانی دارد که باتوجه به این نشانهها میتوان آن را به درجات خفیف تا شدید , درجه بندی کرد.
نوزادان مبتلا به اتیسم نسبت به رفتار اطرافیان واکنش نشان نمیدهند،
تمایلی به برقراری رابطه با دیگران ندارند و با دور شدن از والدین احساس غریبی نمیکنند
آنها دیرتر زبان باز میکنند و معمولاً دامنه کلامی محدود و در برخی موارد گفتاری طوطیوار دارند.